ครบรอบวันจากไปของฮาคุ
posted on 29 Nov 2007 02:11 by mao2ma
ในวันนี้...ได้ไปทำงานปกติครับ แต่พอมาดูปฏิทินแล้วนึกขึ้นได้ว่า...
ในวันที่ 29 พฤศจิกายน เป็นวันครบรอบการจากไปของฮาคุ
น้องชายของผม ลูกแม่นาโนะ (คือ แมวที่ผมเลี้ยงอะครับ)
นี่ก็เป็นอีกครั้ง...ของทุกๆปีที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผม
วันนั้น...วันที่ฮาคุจากผมไป... ผมยังจำได้ดีเช่นกัน และวันที่ฮาคุเกิดผมก็จำได้เช่นกัน... 
ในวันที่ฮาคุจากผมไปนั้นผมไม่เคยลืม และผมยังโกรธคนที่ทำให้มันจากผมไปอีกด้วย...
ในวันที่ 29 ของเดือนพฤศจิกายน เวลา 23.12 น.
ในวันนั้น คือ วันที่ฮาคุจากผมไปโดยไม่ทันได้ร่ำลากันเลยซักนิด...
เหตุมันเกิด เพราะว่า "ฮาคุชอบไปเที่ยวนอกบ้านเสมอ ในเวลาแบบนี้"
แต่ในวันนั้น ฮาคุได้ไปเที่ยวจนไม่มีวันได้กลับมาหาผมอีกเลย...
ตอนนั้น ผมอยู่นอกบ้านเหมือนเคย เพราะ เนื่องจากผมทำงานกลางคืน แต่ใกล้ๆละแวกบ้าน
และทุกครั้งๆที่ผมกลับมาก็จะเห็นฮาคุ มานอนรอผมอยู่บนแผงลอยที่อยู่หน้าบ้านผม เป็นประจำ...
แต่แล้ว...วันนี้ผมกลับไม่เห็นฮาคุ มานอนอยู่ตรงนี้ ผมจึงเลยเอากระเป๋าเข้าไปเก็บในบ้านแล้วจึงออกตามหาฮาคุ
แต่ผมหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ... จนต้องไปขอร้องให้พี่ที่อยู่ใกล้นั่นช่วยหา
พอหาไปได้ซักพัก มีเสียงตะโกนมาว่า "เหมา แมวแกอยู่นี่!!"
ภาพในตอนนั้น ผมยังจำติดตาและแค้นกับคนที่ทำกับมัน
ในตอนนั้น ผมเห็นฮาคุถูกแขวนติดอยู่กับแผงในตรอกที่เค้ารับทำกรอบพระ
สภาพของฮาคุ ทำให้ผมเสียใจ เหมือนสูญเสียน้องแท้ๆผมไปเลยคนหนึ่ง...
ผมรีบนำร่างของฮาคุลงมาจากเสาที่เอาไว้แขวนสร้อยพระ
มันคงดิ้นจนสุดแรงของน่าดู เชือกถึงได้พันมันไปทั่วอย่างนี้
ผมคิดแค่เพียงว่า "มันจะมีคนทำแบบนี้กับแมวทุกตัวละแวกนั้นก็มีอยู่แค่คนเดียว คือ ป้ายุ้ย"
นิสัยของแก คือ คนที่เกลียดแมวมาก และพูดมากชอบพูดอะไรเวอร์ๆ และแกสติไม่ค่อยจะเต็มซะเท่า่ไหร่
ผมฟังมาจากทุกคนที่เห็นแกเดินเข้าไปในนั้น พร้อมกับอุ้มเจ้าฮาคุไป แต่ผมไม่นึกว่า "แกจะทำแบบนี้กับแมวของผม"
แต่เรื่องมัน ก็ผ่านมาแล้ว... ผ่านมาได้2ปีแล้ว ที่มันจากผมไป
ผมก็ไม่ได้อยากโทษป้าแกหรอก แต่ผมโกรธแกที่มาทำแบบนี้ กับสิ่งมีชีวิตที่มีหัวใจเหมือนกัน ต้องกินต้องอยู่เหมือนกันแบบนี้
แต่เอาเถอะ...ผมยิ่งพูดก็ยิ่งมีแกโกรธแกมาขึ้นเรื่อยๆ และบางทีอาจจะเป็นเพราะ ผมก็ได้ที่ทำให้มันจากผมไป...
ในบ้านผม ฮาคุจะเป้นแมวตัวเดียวที่ไม่สวมใส่ปลอกคอ... นี่อาจจะทำให้มันต้องจบชีวิตลงแบบนี้...
และนี่คือ ประวัติความเป็นมาของเจ้าฮาคุ
ฮาคุ เป็นลูกแมวของแม่นาโนะ ซึ่งนาโนะเป็นแมวท้องแก่ ที่พเนจรมาบ้านของเรา
ผมเลยขอเลี้ยงแม่นาโนะไว้ โดยที่พ่อเค้าไม่ค่อยจะยินดีเท่าไหร่(แบบว่า แมวในบ้านมีเยอะแล้ว ตั้ง21ตัว รวมในช่วงปีนั้น)
จนกระทั่ง 12 มีนาคม 2543 แม่นาโนะก็ได้ให้กำเนิดลูกแมว3ตัว
1.เนเนะ เป็นลูกแมวตัวเมียสีเหลือง
2.ก็เจ้าซันโซ ลูกแมวตัวผู้ ตัวสีน้ำตาล (แม่ผมเดาว่า "พ่อของมันน่าจะสีนี่แหละ")
3.ก็คือเจ้าฮาคุ แมวที่มีสีเหลือง ขาว และดำ เป็นแมวที่มี3สี
เหตุการณ์ที่สำคัญในช่วงเวลาที่ผมจดจำเกี่ยวกับฮาคุ
คือ
ฮาคุได้รับสนยานามว่า "เล็กพริกขี้หนู" ขนาดมันโตเต็มที่แล้วตัวมันยังแค่10นิ้วได้มั้งครับ(จำไม่ได้ว่าตัวเท่าไหน
)
)
ฮาคุ จะมีเสียงร้องไม่เหมือนแมวตัวอื่น ทุกตัวในบ้านร้อง เมี้ยวๆ หรือเสียงตามะรรมชาติของมัน
แต่ฮาคุนี่ซิ ร้องเปี้ยวๆ หรือ ปิ้วๆ เวลาที่จะอ้อน
บ้านผมประกอบอาชีพ คือ ค้าขายของชำ และช่วงต้นเดือนจะมีการขนข้าวเป็นกระสอบๆมาไว้ในบ้านผม
แล้วเจ้าฮาคุมีนิสัย ขี้เล่น ช่างสำรวจ ขี้อ้อน ว่องไว และเป็นนักล่าประจำบ้าน
ตอนที่เค้าขนข้าวมาไว้ในบ้านนั้น เค้าจะต้องรื้อกระสอบเก่าออกกันก่อน แล้วเจ้าฮาคุจะรู้หน้าที่มันดี
มันจะเข้านั่งมองหาหนูที่มาทำรังอยู่แถวกระสอบข้าว มันจะนั่งเพ่งอยู่อย่างนั้น จนกว่าเค้าจะขนเสร็จประจำ
เจ้าฮาคุจะกลัวพ่อมากๆ เวลาที่พ่อขู่ว่า "เ็ฮ้ย! ไำม่หลบเดี๋ยวเอากระสอบข้าวทับนะ"
มันจะทำตาโต แล้วโดดหนีจากตรงนั้นทันที
ฮาคุชอบล่าแต้มสะสมไว้ เวลาจับหนูได้ มันจะเอาไปซ่อนไว้ใต้บันไดบ้าน
ถ้าไม่ค้นหรือจัดบ้านหใ่มล่ะก็จะไม่มีทางรู้เลยว่า "มันเอาหนูไปซ่อนไว้ไหน"
แล้วช่วงปี45 มีงูหลงมาไข่ไว้ในบ้านของผม (เป็นงูของร้านขายเหล้างูหน้าบ้านผม)
ฮาคุ จัดการซะเีรียบร้อยเลย ลูกงูทั้งหลายต่างพานอนตายให้เกลื้อนบ้าน เพราะ ฝีมือของเจ้านี่แหละ!!
ฮาคุ จะไม่ค่อยชอบเวลาที่ผมนั่งเล่นกีตาร์ มันกลัวเสียงกีตาร์น่ะครับ
ทุกๆเช้าฮาคุจะมาปลุกผม โดยการขึ้นมาเหยียบหลังผม เหมือนคนกำลังนวดอะครับ
จะให้ผมเปิดประตูดาดฟ้า ให้มันออกไปกลิ้งเล่นอะครับ
ฮาคุเป็นแมวรุ่นที่2 ที่ในบ้านผมเลี้ยงไว้ เป็นแมวที่แสนรู้น่ะครับ รุ่น1ถูกยกให้ลูกตาลซึ่งปัจจุบันก็ลาโลกไปแล้ว..
ฮาคุชอบกินไส้กรอก ปลาทูน่า จากการเลียมือผม
ฮาคุ เคยป่วยหนักช่วงเดือนพฤษภาคม 2545 เป็นไข้หวัด
ฮาคุ มีคู่อริคือ มีมี่ ซึ่งจะเจอกันไม่ได้เลยภายในบ้าน มันจะไล่กัดจนกระจุ้ยกันไปข้างหนึ่ง
ฮาคุชอบขโมยปลาในบ้านกิน โดยมันจะเปิดฝาชีเองได้ (เก่งแฮะ! ไม่ได้สอนเลยนะเนี่ย)
)
ฮาคุ ชอบเล่นกับแมลงทุกชนิดยกเว้นแมลงสาบและแมงป่อง ตะขาบ แมงมุม (เหอ เหอ
)
)
นี่คือ ความทรงจำเกีียวกับฮาคุที่ผมจดจำได้...
ผมอยากจะบอกว่า "ผมคิดถึงมันมากๆ และไม่อาจลืมเจ้าน้องชายคนนั้นได้เลย"
ผมไม่อาจจะลืมแมวตัวนี้ได้แน่ๆ และจะไม่ลืมตลอดไป...
คิดถึงเสมอนะ เจ้าฮาคุ ถึงแม้แกไม่อยู่แล้วก็ตาม ภาพของแกจะอยู่ในความทรงจำฉันตลอดไปนะ เจ้าน้องชาย!!
แต่ป้าแกสติไม่ดีนี่คะ
เข้าใจหัวอกคนเสียแมวมากมาย
#1 By Variety-Phet on 2007-11-29 05:28