การก้าวกระโดดของแมวตัวหนึ่ง
posted on 01 Dec 2007 18:35 by mao2ma
ช่วง2วันที่ผ่านมาต้องขอบอกว่า "งานยุ่งมากๆอะครับ เลยไม่มีเวลามาอัพอะครับ"
แล้วที่แน่ ก็เป็นอย่างที่ผมคิด "ผมโดนรุ่นพี่ที่ทำงานจีบแน่ๆ" (ซวยนะเนี่ย!)
พอผมเฉยๆก็มักหาว่า "ผมขี้เก๊ก" พอผมพูดนี่ก็หาว่า "ผมมีใจอีกแน่ะ!"
วิ่งหนีเลยดีกว่าไหม? หรือ จะก้าวกระโดดให้พ้น
แต่เอาเถอะ...ถ้าผมลาออกจากทีนี้ก็ไม่มีงานให้ทำแน่ๆเลย
ช่วงเวลาที่ผ่านๆมาของผม มันเหมือนกับการก้าวกระโดดจริงๆนั่นแหละ
แต่ทุกครั้งที่ผมเหนื่อยจากการกระโดด ก็มักจะมีพี่ๆน้องๆ มาค่อยให้กำลังใจเสมอ
และคนที่ทำให้ผมคิดเช่นนั้นก็ คือ ซันโซ
ซึ่งไม่ว่า มันจะเดินไปไหนมาไหนก็มักจะกระโดดเสมอ
มันก็ดีที่มันทำให้เราถึงเป้าหมายได้ไวยิ่งขึ้น แต่ถ้าพลาดเราก็เจ็บตัว(ถึงแกหล่นลงมาก็มักจะมีฉันโอ๋นี่)
ซันโซ ทำให้ผมคิดถึงข้อแตกต่างในรูปแแบบนี้และอีกแง่หนึ่งก็คือ "เวลามันมักจะไม่คอยใครเสมอ"
เพราะอย่างงั้น ซันโซ เลยต้องกระโดดเพื่อไปให้ถึงที่หมายไวๆนี่เอง
แต่ถ้าเทียบกับผมแล้ว...ผมไม่อยากเป็นที่1 ไม่อยากไปให้ถึงก่อนใคร เพราะ ผมไม่คิดว่า "ผมอยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี่"
แต่สรุปคือ ซันโซ ก็ทำให้ผมรู้อีกอย่างนะว่า
"การที่เราฝันจะไปให้ไกล นั่นไม่ผิดหรอก ถ้าพลาด เราก็รู้ที่จะต้องทำใจยอมรับมัน ยอมรับกับความผิดพลาดนั้น"
บางที ผมอยากจะออกวิ่งได้อย่างเจ้าน้องๆผมพวกนี่บ้างจัง แต่อีกใจก็คิดให้เราใจเย็นๆแล้วค่อยเดินไปดีกว่า
เพราะ
ไม่ว่าจะวิ่ง เดิน กระโดด มันก็ถึงจุดหมายด้วยกันอยู่ดีนั่นเอง
ป.ล. ผมอยากให้เพื่อนคิดถึงตัวเองก่อนเสมอนะครับ ไม่ว่า
"เราจะทำอะไรหรืออย่างไหน มันก็มีผลสรุปที่ไม่แน่นอนอยู่ดีนะครับ แต่ที่แน่ๆต้องมีจุุดมุ่งหมายที่จะต้องไปให้ถึง"
พยายามเข้านะครับ เมี้ยว~ เมี้ยว~
ทำนิ่งก็ว่าให้ท่า พอบอกไม่ชอบก็ว่าเราใจร้าย
#1 By palermos on 2007-12-01 19:16