ช่วงนี้ ผมก็เรื่อยๆเปื่อยๆ
 
นั่งฟังเพลงที่หดหู่ ท้อแท้ สิ้นหวัง ต่างๆนานา
 
และฟังเทปที่มีเสียงของเธอ พูดอวยพรซ้ำแล้วซ้ำเล่า
 
และนั่งกำเทปนั้นไว้ในมือทุกคืนหลังจากนั้นไม่ยอมห่าง
 
นั่งนับนิ้วที่จะได้พบกันอีก แต่มันก็แค่เพียงในฝันเท่า่นั้น
 
คำบรรยาย คำอธิบายที่พูดไม่ถูก กับการหลงทางของแมวหนึ่งตัวที่เหมือนขาดอะไรไปซักอย่าง
 
และในไม่ช้า มันก็จะต้องจบลง...ด้วยเหตุผลที่ไม่มีใครเข้าใจ
 
การจากลา การพรากจาก สำหรับทุกคนมันคือสิ่งที่ไม่สามารถหลุดพ้นหรือหนีมันพ้นได้
 
แต่...ผมยังเป็นแมวหนึ่งตัวที่ตั้งความหวังว่า
 
"ซักวันจะต้องได้พบเธออีกแน่นอน"
 
ตอนนี้ ผมหยุด ณ ทุกอย่างไว้ในวันเกิดผม วันเกิดที่ไม่เหมือนเดิม
 
และมันอาจจะไม่ใช่วันเกิดผมอีกต่อไป เริ่มเรื่องจากความเศร้าก็ขอจบลงด้วยความเจ็บปวด
 
กลับการที่ไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ ไม่ยอมรับว่า
 
"เธอจากผมไป"
 
สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผม คือ การมีอยู่เพื่อรักเธอ อยู่เพื่อคนอื่นๆที่ยังเชื่อในตัวผม อยู่เพื่อน้องๆอีก17ตัว
 
แต่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผม คือ แมวตัวนั้นที่ไม่อาจได้พบเจอกันอีกตลอดไป...
 
ผมไม่อยากตัดใจให้ลืมวันเก่าๆหรือความทุกข์เหล่านั้น
 
แต่สุดท้าย มันคืออะไร กับเส้นทางชีวิตที่ยังคงเดินต่อไปอย่างนี้
 
การก้าวกระโดด ผมก็ทำมาแล้ว...
 
การเดินไปวันๆเหนื่อยก็พัก ผมก็ทำมาแล้ว...
 
การออกหาสิ่งใหม่ๆจากโลกใบกลมๆใบนี้ ผมก็ทำมาแล้ว...
 
กลับมาซุกอยู่ในกล่องใบเดิมนี้ ผมก็ทำมาแล้วอีกเช่นกัน...
 
"ไม่ว่า จะเลือกทางไหนอย่างไร ผมก็ยังมีเธออยู่ในความทรงจำผมไม่เคยห่าง..."
 
เธอ คือ แมวตัวหนึ่งที่ทำให้ผมอยาูกหยุดทุกอย่างเพื่อเธอ
 
เธอ คือ คนที่คอยอยู่ใกล้ๆ้กับผมถึงรู้ว่า "การอยู่กับผม เธอจะไม่ได้รับสิ่งนั้นก็ตาม"
 
และเธอก็ทำให้ผมรู้สึกถึงคำว่า "รักแท้ เกิดจากใจ เกิดจากความรู้สึกที่มันอยู่ข้างใน"
 
กับคำพูดของเธอ ที่ทำให้ผมเปลี่ยนไป...
 
"ขอให้เช้าวันพรุ่งนี้ ฉันตื่นขึ้นมาพบคนที่ฉันรักคนนั้น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ฉันบอกรักเค้า แต่ความรักที่เค้ามีให้นั้นแค่เพื่อน"

"แต่...ฉันก็จะไม่เลิกรักเค้า และขอจะรักเค้าตลอดไป ไม่ว่าทุกครั้งที่ฉันได้รับความรักจากเค้าแค่เพื่อนก็ตาม"

นั้นคือ สิ่งที่มีค่าในความทรงจำผมและเป็นสิ่งสำคัญ สำหรับแมวโง่ๆตัวหนึ่ง
 
และ
 
นั้นคือ สิ่งที่จากไป อย่างไม่มีวันกลับมา คือ แมวน้อยที่ชื่อว่า "เมย์" ที่ผมไม่เคยหยุดรอฟังคำนั้นให้ชัดจากเธอเลย...
 
สิ่งที่มีค่าสุดสำหรับผม มันคงมีเพียงความทรงจำของเธอ ความทรงจำที่เกี่ยวกับเธอ...
 
คำถามที่ผมมักจะถูกถามเสมอ... และคำตอบนั้นมีเพียงแค่นั้นจริงๆ
 
มันคือ สิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับผมแล้ว... ต่อให้วันพรุ่งนี้มันมีเพียงแมวตัวนี้ เหลืออย่างโดดเดี่ยว แต่จะไม่เคยลืมว่า
 
"เคยมีแมวตัวหนึ่งที่ชื่อว่า เมย์ ที่เคยเดินเคียงข้างกันเสมอมา"
 
 
 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เอนทรี่ที่แล้วกับเอนทรี่นี้ทำให้ผมน้ำตาคลอนะครับเนี่ย
ถึงแม้คนนั้นจะไม่อยู่แล้วก็ตาม ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป มีชีวิตอยู่แทนเค้าคนนั้น เพื่อที่คนนั้นจะได้มีความสุข
...ผมพิมพ์อะไรเนี่ย...แต่ผมคิดแบบนี้จริงๆนะ

#1 By ลอท on 2008-03-07 01:56

คิดถึงได้แต่อย่าไปจมกับอดีตมากเกินไปนะคะ เราต้องมีชีวิตอยู่เพื่อวันนี้ และวันพรุ่งนี้ เพื่อตัวเราเองและฝูงแมว

#2 By VAR on 2008-03-07 09:54

ได้หยุดพักสักสักครั้งที่ก้าวมา

ชีวิตจะได้คิดพินิจเพ่ง

รอบคอบคงมั่นไม่หวั่นเกรง

ใจตนเองสร้างใจให้มั่นคง
* เป็นกำลังใจให้เพื่อนทุกคนครับขอให้สู้ด้วยใจและศรัทธา*
big smile

#3 By ตะเกียง on 2008-03-07 10:12

อ่านเอนทรี่นี้แล้วงง เลยไปอ่านเอนทรี่ก่อนหน้านี้
ฉันพยายามหาคำปลอบใจที่ดีพอจะให้คุณ แต่ฉันคิดยังไงก็คิดไม่ออก
ฉันทำได้แค่นั่งอยู่ตรงนี้แล้วร้องไห้เป็นเพื่อนคุณ แล้วรอคอยวันที่คุณจะยิ้มให้กับความทรงจำอันงดงามนี้ได้
surprised smile อ่ะนะ ก้าวต่อไปล่ะครับ...
เป็นธรรมดาของชีวิตครับ มีพบก็ต้องมีจาก...
ไม่มีอะไรที่ จีรังยั่งยืนเสมอไป..

#5 By Kaitaro on 2008-03-08 09:22

จัดบูทไปเรียบร้อยแล้วค่ะ ที่งานแฟต โชว์เหนือbig smile
พักนี้ไม่ได้ออนเอ็มเพราะว่าย้ายบ้านอ่ะคับ..

แล้วยังไมได้เอาคอมมา..

ทำงานไม่ค่อยมีเวลาด้วยอ่ะคับ..

ไม่ได้คุยนานเลย ดูแลสุขภาพด้วยนะคับ confused smile

#7 By 新くま†【真紅】...♬ on 2008-03-10 22:32

ความทรงจำเนี่ย มีทั้งดีและไม่ดี
บางสิ่งเราอยากจดจำไว้นานๆ
บางเรื่องที่เราจำก็สามารถหลอนเราได้ทั้งชีวิต

#8 By จั่นเจา on 2008-03-11 19:22