กราบขอโทษ...ทุกๆคน พี่น้องทุกท่าน...
 
ที่ตลอดมาผมทำตัวแย่... ที่ผมเอาแต่โศกเศร้าจนน่ารำคาญ
 
ตอนนี้...ผมขอพูดตามตรงเลยว่า "ผมไม่มีใครแล้ว ไม่มีตัวตนอีกแล้ว"
 
สงสัยคงเป็นเพราะ...ความหยิ่งยโสของผม

นั่นแหละที่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนกับทุกๆอย่าง หยุดแล้ว... จบแล้ว...

คำถามมากมายที่ต้องการคำตอบ กับคำถามที่ไม่สามารถตอบได้ และ...
 
ผมทำในสิ่งที่สัญญานั้นไม่สำเร็จ... และจนสุดท้ายผมคงต้องหายไปจากความทรงจำของคนที่ผม เคยมีพวกเค้า
แต่ในวันนี้...
 
ผมไม่มีใครแล้วนอกจากตัวเอง... และอาจจะไม่มีตัวเองอีกต่อไป...
 
ผมไม่เคยรู้สึกเหงา ไม่ได้รู้สึกเสียใจ แต่สิ่งๆนั้นคือ

"ความว่างเปล่า ในที่โลกที่ผมมองเห็นมันมืดลงจนไร้แสงแห่งศรัทธาและความหวัง"
 
เมื่อใครคนหนึ่ง ได้มาบอกกับผมว่า

"เราต้องไปแล้ว...หมดเวลาที่เราต้องรอแกเสียที"

และนั้นก็ทำให้ผมเหมือนไม่มีตัวตนอีกต่อไป... อยากให้วันพรุ่งนี้ ผมไม่ต้องตื่นอีกเลย...
 
ไม่อยากพบอะไรอีกแล้ว... ผมยอมแพ้...
 
มันคงถึงเวลาที่ผมต้องจบตัวเองเกี่ยวกับเรื่องแบบนั้นให้สิ้นซากไปเลย...
 
คงมีแต่แมวที่เข้าใจผมมากที่สุดแล้ว... แต่ก็นะ
 
ในวันที่ผมเคยคิดอยากให้ตัวเองว่างเปล่า แต่กลับต้องกลัวว่า
 
"จะไม่ได้พบน้องๆของผมอีกต่อไป พ่อและน้องสาวที่รักของผม"
 
มันไม่ได้เศร้านะ ไม่ได้เหงานะ แค่ไม่เข้าใจอะไร คือที่ผมรู้สึกอยู่ในตอนนี้...
 
อยากลืม...ทุกๆอย่าง แต่ก็ทำไม่ได้
 
คนเราไม่ใช่คอมพิวเตอร์หรือแฟ้มข้อมูลอะไร ที่เวลาไม่ต้องการมันแล้วก็ลบมันทิ้ง...
 
ในวันนี้ ฝนช่างตกหนักเหลือเกิน ตกหนักจนทำให้แมวตัวนี้ ไม่กล้าออกไปข้างนอก... และมันทำให้ใจของผมเปียก...
 
จบแล้ว...มันเป็นดั่งที่ผมหวังแล้วนี่ ผมควรจะดีใจซิ!!
 
ที่เค้าไปจากผมซะที แต่ผมทำไมต้องมาเป็นอย่างนี้ด้วย...

ผมไม่เข้าใจว่า "อะไรคือสิ่งที่ผมรู้สึกอยู่ในตอนนี้กันแน่"
 
และสุดท้าย...ขอโทษทุกๆคนด้วยนะครับ ที่ผมมันเอาแต่บ่นเรื่องแบบนี้ให้ฟังนะครับ
 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ทุกคนมีตัวตนของตัวเองน่า..

ขอให้มีกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆนะ..

พักนี้ไม่ค่อยได้คุยกันเลย..

#1 By 新くま†【真紅】...♬ on 2008-03-25 01:47

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ทุกคนก็มีช่วงจิตตกกันได้ เข้มแข็งและสู้เข้าไว้นะคะ

#2 By VAR on 2008-03-25 08:16

ตอนนี้ยังวิ่งตามเขาทันอยู่นะ คิดดูดีๆ
surprised smile พร้อมจะลุกแล้วเดินต่อไปเมื่อไหร่.. ก็ค่อยลุกก็ได้ครับ ไม่ต้องฝืน...

#4 By Kaitaro on 2008-03-26 08:07

คุณขังตัวเองอยู่ในกรงแคบที่ล็อกจากด้านใน
แม้ว่าคนอื่นอยากช่วยคุณเปิดประตูสักเท่าไหร่
แต่เขาคงทำไม่ได้ ถ้าคุณไม่แม้แต่จะปลดล็อก

ถ้าในกรงมันแย่ซะขนาดนั้น ทำไมไม่ออกมาโลกกว้างข้างนอกหล่ะค่ะ
ถ้ายังไม่มั่นใจ ไม่ต้องถึงกับเปิดประตู แค่ปลดล็อกก็ยังดี

คิดดูดีๆ ตอนที่ยังมีโอกาส
ถ้ามันผ่านเลยไปแล้ว มันย้อนกลับมาไม่ได้แล้วนะ